Hoe Instagram likes doen vervagen wat je echt leuk vindt

Waarom voel ik me kut nu ik het perfecte Instagram leven leid?

Sinds we op reis zijn begin ik me meer en meer te realiseren dat ik veel, heel veel bezig ben met Instagram. Ik ben zo gefocust op het nemen van de perfecte foto, dat ik niet meer ervaar heb wat er echt om me heen gebeurt. Een leuk koffietentje is geen plek meer om te genieten van een kop goede koffie, het is een potentiële Instagram foto. Een hagelwit strand met een blauwe zee is geen plek meer om te relaxen, het is een potentiële Instagram foto. Ik zie de wereld door mijn iPhone en/of Nikon camera en zie zo niet meer de wereld zo als ‘ie eigenlijk is. Om deze reden riep ik 2,5 week geleden een blog/vlog/instagram break in het leven.

Cold-turkey stoppen met bloggen & instagram

Door niet te kunnen genieten, zelfs niet als ik me met de liefde van mijn leven bevind op een prachtig eiland, voel ik me ondankbaar, verwend, stom en erg verdrietig. Hoe kan ik me nu kut voelen als ik het perfecte Instagram leven leid? Wat is er mis met mij?! Na weer een ochtend huilen was ik zo klaar met niet kunnen genieten omdat ik steeds bezig ben met het vastleggen van mijn nieuwste Insta-hit, dat ik cold-turkey stopte met bloggen en instagrammen. Zo klaar ermee dat ik jullie niet eens heb ingelicht. Sorry daarvoor.

Ik kan mijn verdriet niet alleen gooien op de Instagram-druk. Het is een heftig jaar geweest met veel veranderingen, waaronder het overlijden van mijn vader. Ik heb nu een nieuwe start gemaakt met de reis, wat geweldig is, maar dit avontuur is ook erg eng en erg wennen. Allemaal dingen die het leven even wat zwaarder maken. Desalniettemin merk ik dat die Instagram-druk wel een grote veroorzaker is van mijn niet-kunnen-genieten verdriet. Wat helemaal duidelijk werd toen ik stopte met bloggen, vloggen en instagrammen.

De eerste dagen had ik nog vaak ‘Dit zou een toffe foto zijn!’ gedachtes, maar het voelde zo fijn om niet mijn iPhone te pakken en 10 minuten foto’s te maken. Het voelde heerlijk om mijn kleurrijke Balinese sarong die ik voor een paar duizend Roepia had gescoord uit te spreiden over het crappy, maar comfortabele strandbedje. Het voelde heerlijk om gewoon lekker naar de zee te kijken over mijn nog half-gelakte teennagels. Als ik nog in mijn Instagram-mood was, had ik een trendy zwart/witte sarong gekocht, was ik op een oncomfortabel maar stijlvol stoeltje gaan zitten en had ik die ochtend mijn teennagels gelakt voor een paar picture-perfect voetjes. Daarentegen lag ik lekker in de zon, kijkend naar spelende kinderen en luisterend naar de golven, en voelde ik eindelijk een klein geniet momentje diep van binnen. Blijkbaar is dit wat ik echt leuk vind.

Pijnlijke bekentenissen

Een ander moment van waarheid had ik toen we naar Potato Head Beach Club gingen. Een trendy hotspot dat de Instagrammer in mij geweldig had gevonden. De Lian van nu vond het echter niet zo veel aan. Ja, het zag er prachtig uit en zo trendy dat elke foto een succes zou zijn op Instagram, maar iets voelde niet 100%. De prijzen waren te duur, de mensen waren te veel ‘Kijk mij eens’, de sfeer was gewoon off. Ik had meer zin om met Rick een goedkoop Bintang biertje te drinken bij een van die crappy, maar gezellige strandtentjes. Blijkbaar is dat wat ik echt leuk vind.

Ik weet nog dat toen Rick bij me introk, ik er nogal moeite mee had dat mijn minimalistische zwarte stoelen werden vervangen door zijn roze en paarse stoelen. Daar ging mijn Instagram-waardige zwarte/witte interieur… En nu, na een paar weken in Bali, wil ik van mijn toekomstige huis een warme, gezellige plek maken, waar houten en turquoise elementen de overhand hebben. Blijkbaar is dat wat ik echt leuk vind.

Om nog maar even een pijnlijke bekentenis toe te voegen aan het verhaal (eentje die ik zelfs niet aan mezelf durfde toe te geven): Ik koop kleren op basis van hun Instagram potentie. Nee, ik koop niet alles dat trendy is. Die Gucci loafers met bont? Gatver! Zelfs niet als je ze aan me gaf. Maar ik geef toe dat naast de vraag ‘Past dit bij mijn andere kleren?’, de vraag ‘Zal dit scoren op Instagram?’ wel een grote rol speelt in mijn wel-of-niet-kopen besluitvorming.

Hoe hou je de Instagrammer in jezelf en je echte zelf uit elkaar?

Blijkbaar bezoek ik plekken/hotspots en koop ik dingen die het mogelijk goed doen op Instagram. Ik denk in Instagram-likes, i.p.v. wat ik echt leuk vind. Dat is niet goed, helemaal niet goed. Nu realiseer ik me dat Instagram onderdeel is van mijn werk en dat geen enkele baan altijd leuk is. Maar aangezien Instagram (en mijn blog ook trouwens) gaat over mijn leven, zou het gevuld moeten zijn met dingen die ik leuk vind.

Het voelt als een uitdaging om de dingen die de Instagrammer in mij leuk vind, te onderscheiden van wat ikzelf echt leuk vind, omdat de twee zo in elkaar verwikkeld zijn na al die jaren. Maar ik ga het proberen. Dat betekent dat mijn Instagram en blog er niet meer zo stijlvol uit zal zien als nu. Of in ieder geval zo stijlvol als ik normaal probeer 😉 Ik wil niet meer een geweldige foto delen, ik wil een geweldig moment delen.

Ben je een blogger/instagrammer en herken je dit? Of weet jij hoe je je inner-Instagrammer en je echte zelf apart houdt? If so, laat mij alsjeblieft weten hoe, want ik vind het verdomde lastig. Ik ben benieuwd naar jullie reacties, ook als je geen blogger/instagrammer bent!

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *