Posts in Columns

Conscious approach to fashion

Yes! I’m going to fully focus on conscious & fair fashion!

The way I’ve been promoting fast fashion brands & consuming does not match the person I am today. Fast fashion brands produce fast & cheap, & therefore often work in unethical ways with unethical materials. Humans suffer so we can buy $10 shirts. Even though at some level we’re aware of this, we still buy it because we MUST have it. So supply & demand keep reinforcing each other. 

Constant need for more

Where does this constant need for more come from, do we really need all these products? I feel that advertisers but also society focus on things that are missing or that are wrong about our lives & ourselves. Things that can only be fixed when we buy certain products, or when we have a certain lifestyle, job, house, relationship, a certain appearance, and, in terms of fashion, trendy clothing in a certain size. 

By trying to meet these unrealistic standards, we’re saying to ourselves that we’re not good as we are. In terms of my own well-being, not feeling good enough is the thing I struggle with most, so this does not sit well with me. 

My part in this

I participate in this too, as a consumer & influencer. I influence people to buy things they don’t need from brands that exploit humans. Through this, I am in a way promoting human rights violation & I’m saying you’re not good enough, that you need those jeans or shoes to look as trendy as me. 

I felt I couldn’t make a change & still be into fashion. Like I’d have to be a fashion-boycotting activist in order to stand for my beliefs. So I’ve contemplated quitting Instagram until I thought of ways to share healthy style inspiration. 

Healthy style inspiration

I want to show you that you don’t need to constantly consume, follow trends, participate in fast fashion, or wear something different every day to look – & FEEL – good. And when you do consume, I hope to inspire you to do it consciously & sustainably. 

A conscious & fair approach towards fashion doesn’t mean we’re not allowed to buy clothes or it’s wrong to have an interest in fashion & trends. There’s no shame in wanting to look good! And you can look damn good wearing a combo of old clothes, fair fashion brands & vintage items. I’ll prove it, if you stay tuned!

Een dankbare update

Een paar weken geleden lastte ik een online pauze in en schreef ik een artikel over mijn ervaringen en realisaties. Een artikel dat geweldig werd ontvangen. Ondanks dat de meesten waarschijnlijk wel weten wat er daarna gebeurde (Hallo nieuwe blog!), wil ik toch graag een update met bedankjes delen.

Voor het geval je voor het eerst op mijn blog bent (welkom!), een kleine samenvatting:
In juni heb ik mijn thuis in Nederland achtergelaten om de wereld rond te reizen met mijn grote liefde. Een geweldig avontuur, maar ik merkte dat ik er niet van genoot. Zoals ik al maanden, misschien wel jaren niet meer optimaal van dingen genoot. Ik ben altijd zo bezig met het creëren van content, het maken van de perfecte foto. Ik heb niet meer door water echt om me heen gebeurd. Tijdens mijn online break begin ik me zelfs te realiseren dat ik keuzes maak op basis van of het goed is voor mijn blog, vlog of Instagram. Als iets potentiële Instagram-hit zou kunnen zijn, dan was dat wat ik deed, waar ik naartoe ging of wat ik kocht. Niet goed.

Ik realiseerde me dat ik geen mooi momenten wil creëren om vast te leggen, ik wil mooie momenten vastleggen die ik meemaak. Ik wil niet bloggen zoals de typische mode blogger zou moeten bloggen, ik wil bloggen over mijn leven. Dat is de reden van het redesign van mijn blog, de reden van de naamsverandering naar mijn eigen naam, de reden dat ik meer kleurrijke foto’s plaats en de reden dat ik columns post. Want als er iets is wat me altijd positieve energie heeft gegeven, dan is het schrijven. Meer positieve energie dan het samenstellen van de perfecte flatlay bijvoorbeeld.

Bij deze de persoonlijke dank-je-wel-letjes

Zoals ik eerder schreef, is klikken op de ‘publiceren’ of ‘delen’ knop een stuk leuker als je iets de wereld in gooit waar je helemaal achter staat. En als je daar vervolgens ook nog positieve reacties op krijgt, is dat helemaal geweldig. En dat is precies wat er gebeurde nadat ik mijn persoonlijke artikel publiceerde over mijn online break. Van mensen die ik nog nooit heb ontmoet, tot bloggers die ik wel eens heb gezien op een event, van oude kennissen tot goede vrienden.. De support was en is geweldig!

Neem bijvoorbeeld Kim, die ik een of twee keer heb gesproken per e-mail. Ze vertelde me in een lang Facebook dat ze ook een digitale break had genomen, begon te bloggen over wat ze echt leuk vindt en dat haar blog en vlog sindsdien groeit als kool. In ieder geval harder dan toen ze de cactus-perfecte-Instagram-pagina probeerde te creëren, zoals ze het zelf zei haha! You go girl! Zij was een van vele bloggers die mij vertelden dat ze ook worstelen/worstelden met dit ‘probleem’.

Dan is er nog een andere Kim uit mijn stadje Groningen, die ik een paar keer heb gesproken. Zij begon medelijden met me te krijgen, omdat ze zag dat ik blog na vlog na Instagram-post enz, enz, publiceerde.

Veel mensen reageerden erg positief op mijn plan om meer echte dingen te posten, in plaats van perfecte foto’s. Bijvoorbeeld Denise, Cristel, Nora and Denise van Dalen.Ook wil ik bij deze Sabine, Romy, Génesis, Amanda, de dames van Tales of Silk, Milou, Maria, Nicky, Saranda, Francine, Cindy en iedereen die ik vergeet bedanken, voor het reageren en het delen van hun ervaringen

What’s next

Ik ben een perfectionist die nog steeds houd van mode, naast reizen en schrijven. Ik vind het heerlijk om een outfit samen te stellen, deze vast te leggen voor een toffee achtergrond en dit te delen met iedereen die het wellicht inspirerend vindt. Sommigen zullen dan ook misschien niet een grote verandering zien, maar op de achtergrond (lees: mijn hoofd) is er zeker wat veranderd. Het kiezen van mijn eigen naam als blognaam is dan ook een reminder voor mezelf dat ik altijd wat moet posten waar ik, Lian Galliard, achter sta.

Lieve iedereen, jullie comments hebben de keuze om Liangalliard.com op te zetten een stuk makkelijker en stuk meer logisch gemaakt. Heel erg bedankt daarvoor!

Een nieuwe start: Van Fashion Hoax naar Lian Galliard

Vier jaar geleden publiceerde ik met een simpele klik mijn blog, niet wetende dat dit vandaag de dag mijn baan zou zijn. Ik ben erg dankbaar voor alle mooie ontmoetingen, reizen, evenementen, nominaties, features en samenwerkingen die Fashion Hoax mij gebracht heeft.

Ondanks alle mooie dingen die ik heb bereikt als fashion blogger, blijf ik een echte ‘Fashion Hoax’: Voor mij is er meer dan alleen fashion. En nu ik ouder word (the big 3-0 komt eraan!) en aan het reizen ben voel ik dat steeds meer. Wat ik vooral merk is dat ik blog op basis van wat er wordt verwacht van de zogenaamde modeblogger, in plaats van te bloggen over wat ik zelf echt meemaak. En ik maak best wat toffe dingen mee, al zeg ik het zelf, aangezien ik mijn thuis heb achtergelaten om voor onbepaalde tijd de wereld rond te reizen. Op dit moment woon ik in het modieuze Sydney.

En nu? Geen mode meer?

Ga je stoppen met bloggen over mode? Zeker niet, mode hoort bij mij. Al vanaf de eerste keer dat ik me als klein meisje verkleedde in mijn moeders kleding. Als bijna 30-jarige hou ik nog steeds van de verkleedpartijtjes die ik elke ochtend heb.

Maar naast mode hou ik ook van reizen en vooral van schrijven. Ik ben zeg maar een soort van Carrie Bradshaw, minus 50 paar Manolo’s. Want die passen niet in m’n backpack. En ik heb er het geld niet voor, maar dat terzijde..

Ik wil weer bloggen over wat ik echt leuk vind en een eerste stap in die richting is een naamsverandering: van Fashion Hoax naar Lian Galliard. Dat ben ik btw, hoi! Liangalliard.com zal gevuld worden met columns over van alles waar wij thirty-something vrouwen mee te maken hebben, reistips en verhalen, en de oude vertrouwde outfit foto’s. Maar ook random ‘Pic(k)s of the day’ zonder enige uitleg. Gewoon omdat het kan.

Ze is gek! Of niet?

Voor sommigen misschien het domste dat ik kan doen, voor mij is het iets waar ik weer energie van krijg. Drukken op de ‘Publish’ of ‘Share’ button is alleen echt leuk als je iets de wereld in gooit waar je zelf blij van wordt. En als anderen daar blij van worden is dat alleen maar geweldig!

Zondag column: Hoe blijven surf chicks er goed uit zien op hun board?

Als je een antwoord op deze vraag verwacht, klik deze pagina dan maar weg. Dit is geen ‘How-To’ artikel, dit is mijn oprechte vraag. Antwoorden zijn zeer welkom!

Na 3 keer surfen kan ik mezelf bij lange na geen surfchick noemen, ondanks dat ik beide keren wel meerdere malen op de plank stond. Mijn eerste golf stond ik zelfs langer dan 5 seconden op de plank en won zo mijn weddenschap met Rick. Ook al vindt hij van niet, omdat hij de volgende golf (en dus zijn eerste golf) ook langer dan 5 seconden op de plank stond. We zijn uiteindelijk tot een compromis gekomen: ik heb deze weddenschap gewonnen, omdat hij met andere sporten altijd beter is. Deze mag ik in m’n zak steken! Of dit geval in mijn bikini broekje.

Ik ben dus een surfchick in spe. Ik vind surfen tof en voel me na afloop fit en stoer, ook al bak ik er nog niet zo veel van. Als deze column af is gaan we weer richting het strand om een plank te huren, #fanatiekeling.

Ja, ik ben enthousiast en fanatiek over deze eerste sport die ik echt leuk vind. Zo fanatiek dat er, zodra ik de zee inloop, weinig overblijft van het modemeisje in mij. Niet dat je als dame de keuze heb om er goed uit te blijven zien tijdens surfen.. Ja, misschien als je op een board dobbert in je perfect uitgesneden badpak voor de perfecte Instagram foto. Ik ben echter van mening dat echte surfchicks er veelal vercrackt uitzien tijdens het uitoefenen van hun geliefde sport. De goeie variant van vercrackt, de ik-ga-helemaal-in-op-mijn-sport vercrackt.

Hallo bilnaad!

Hier in Bali word mijn surfknoet om de 15 seconden weggespoeld door een golf. Na een uur heb ik ergens een verdwaald elastiekje in mijn haar hangen en plakken de overige lokken aan mijn gezicht. Mijn rode, verbrande gezicht wel te verstaan. De zon houdt hier van alle blote plekjes huid op zee.

Naast het haar, spoelen de golven ook graag je complete gezicht onder, inclusief mond en neus. Hoewel ik het normaal al vervelend vind om mijn neus te snuiten in het openbaar, snuit ik tijdens het surfen zonder pardon (en zonder zakdoek of hand ervoor) mijn snot rechtstreek het water in. Hetzelfde geldt voor mijn zoutwater-roggels.

Dan heb je nog je bikinibroekje. Denk maar niet dat die perfect tussen en op je billetjes blijft zitten als je een goede golf probeert te pakken of van de plank afdondert. Heel Kuta Beach heeft inmiddels mijn bilnaad gezien. En heel eerlijk, het interesseert me inmiddels niks meer. Tussen de golven door is er gewoon geen tijd om mijn bikinibroekje uit m’n bilspleet te halen, mijn knoet opnieuw te doen of mijn snot netjes weg te spoelen. Stel je voor dat een golf me wegspoelt of nog erger: dat ik de perfecte golf mis. Ik zei toch dat ik fanatiek ben.

Nu is er echter een beauty-ding wat ik wel echt kut vind aan surfen: elke dag je haar nat. Ik ben super blij met mijn dikke bos haar, maar het is niet zo’n beachgirl haarbos dat juist beter zit na een dag zoutwater. ‘Salty hair, don’t care’ m’n reet. Ik ben ook weer niet zo’n type dat 1 keer in de 2 weken haar haar wast (iel), maar elke dag wassen? Om het vervolgens weer te föhnen en stijlen? Niet goed voor mijn geblondeerde coupe.

Dus dames, kom maar door met die tips!

surfen2

Hoe Instagram likes doen vervagen wat je echt leuk vindt

Waarom voel ik me kut nu ik het perfecte Instagram leven leid?

Sinds we op reis zijn begin ik me meer en meer te realiseren dat ik veel, heel veel bezig ben met Instagram. Ik ben zo gefocust op het nemen van de perfecte foto, dat ik niet meer ervaar heb wat er echt om me heen gebeurt. Een leuk koffietentje is geen plek meer om te genieten van een kop goede koffie, het is een potentiële Instagram foto. Een hagelwit strand met een blauwe zee is geen plek meer om te relaxen, het is een potentiële Instagram foto. Ik zie de wereld door mijn iPhone en/of Nikon camera en zie zo niet meer de wereld zo als ‘ie eigenlijk is. Om deze reden riep ik 2,5 week geleden een blog/vlog/instagram break in het leven.

Cold-turkey stoppen met bloggen & instagram

Door niet te kunnen genieten, zelfs niet als ik me met de liefde van mijn leven bevind op een prachtig eiland, voel ik me ondankbaar, verwend, stom en erg verdrietig. Hoe kan ik me nu kut voelen als ik het perfecte Instagram leven leid? Wat is er mis met mij?! Na weer een ochtend huilen was ik zo klaar met niet kunnen genieten omdat ik steeds bezig ben met het vastleggen van mijn nieuwste Insta-hit, dat ik cold-turkey stopte met bloggen en instagrammen. Zo klaar ermee dat ik jullie niet eens heb ingelicht. Sorry daarvoor.

Ik kan mijn verdriet niet alleen gooien op de Instagram-druk. Het is een heftig jaar geweest met veel veranderingen, waaronder het overlijden van mijn vader. Ik heb nu een nieuwe start gemaakt met de reis, wat geweldig is, maar dit avontuur is ook erg eng en erg wennen. Allemaal dingen die het leven even wat zwaarder maken. Desalniettemin merk ik dat die Instagram-druk wel een grote veroorzaker is van mijn niet-kunnen-genieten verdriet. Wat helemaal duidelijk werd toen ik stopte met bloggen, vloggen en instagrammen.

De eerste dagen had ik nog vaak ‘Dit zou een toffe foto zijn!’ gedachtes, maar het voelde zo fijn om niet mijn iPhone te pakken en 10 minuten foto’s te maken. Het voelde heerlijk om mijn kleurrijke Balinese sarong die ik voor een paar duizend Roepia had gescoord uit te spreiden over het crappy, maar comfortabele strandbedje. Het voelde heerlijk om gewoon lekker naar de zee te kijken over mijn nog half-gelakte teennagels. Als ik nog in mijn Instagram-mood was, had ik een trendy zwart/witte sarong gekocht, was ik op een oncomfortabel maar stijlvol stoeltje gaan zitten en had ik die ochtend mijn teennagels gelakt voor een paar picture-perfect voetjes. Daarentegen lag ik lekker in de zon, kijkend naar spelende kinderen en luisterend naar de golven, en voelde ik eindelijk een klein geniet momentje diep van binnen. Blijkbaar is dit wat ik echt leuk vind.

Pijnlijke bekentenissen

Een ander moment van waarheid had ik toen we naar Potato Head Beach Club gingen. Een trendy hotspot dat de Instagrammer in mij geweldig had gevonden. De Lian van nu vond het echter niet zo veel aan. Ja, het zag er prachtig uit en zo trendy dat elke foto een succes zou zijn op Instagram, maar iets voelde niet 100%. De prijzen waren te duur, de mensen waren te veel ‘Kijk mij eens’, de sfeer was gewoon off. Ik had meer zin om met Rick een goedkoop Bintang biertje te drinken bij een van die crappy, maar gezellige strandtentjes. Blijkbaar is dat wat ik echt leuk vind.

Ik weet nog dat toen Rick bij me introk, ik er nogal moeite mee had dat mijn minimalistische zwarte stoelen werden vervangen door zijn roze en paarse stoelen. Daar ging mijn Instagram-waardige zwarte/witte interieur… En nu, na een paar weken in Bali, wil ik van mijn toekomstige huis een warme, gezellige plek maken, waar houten en turquoise elementen de overhand hebben. Blijkbaar is dat wat ik echt leuk vind.

Om nog maar even een pijnlijke bekentenis toe te voegen aan het verhaal (eentje die ik zelfs niet aan mezelf durfde toe te geven): Ik koop kleren op basis van hun Instagram potentie. Nee, ik koop niet alles dat trendy is. Die Gucci loafers met bont? Gatver! Zelfs niet als je ze aan me gaf. Maar ik geef toe dat naast de vraag ‘Past dit bij mijn andere kleren?’, de vraag ‘Zal dit scoren op Instagram?’ wel een grote rol speelt in mijn wel-of-niet-kopen besluitvorming.

Hoe hou je de Instagrammer in jezelf en je echte zelf uit elkaar?

Blijkbaar bezoek ik plekken/hotspots en koop ik dingen die het mogelijk goed doen op Instagram. Ik denk in Instagram-likes, i.p.v. wat ik echt leuk vind. Dat is niet goed, helemaal niet goed. Nu realiseer ik me dat Instagram onderdeel is van mijn werk en dat geen enkele baan altijd leuk is. Maar aangezien Instagram (en mijn blog ook trouwens) gaat over mijn leven, zou het gevuld moeten zijn met dingen die ik leuk vind.

Het voelt als een uitdaging om de dingen die de Instagrammer in mij leuk vind, te onderscheiden van wat ikzelf echt leuk vind, omdat de twee zo in elkaar verwikkeld zijn na al die jaren. Maar ik ga het proberen. Dat betekent dat mijn Instagram en blog er niet meer zo stijlvol uit zal zien als nu. Of in ieder geval zo stijlvol als ik normaal probeer 😉 Ik wil niet meer een geweldige foto delen, ik wil een geweldig moment delen.

Ben je een blogger/instagrammer en herken je dit? Of weet jij hoe je je inner-Instagrammer en je echte zelf apart houdt? If so, laat mij alsjeblieft weten hoe, want ik vind het verdomde lastig. Ik ben benieuwd naar jullie reacties, ook als je geen blogger/instagrammer bent!

BENODIGDHEDEN VOOR EEN 1e DATE (EN HET VERHAAL VAN MIJN 1e DATE)

Laat ik eerst wat zeggen over hetgeen dat direct je aandacht trekt: de jurk. Wat is deze jurk geweldig! Het perfecte item voor een speciale gelegenheid, bijvoorbeeld voor de rode loper of een speciale date.

Nu moet ik toegeven dat ik er niet zo uitzag op de eerste date met mijn vriend. Het is in Groningen überhaupt niet heel normaal om er zo uit te zien op een date. Ik droeg tijdens onze eerste date heel casual een zwarte broek en een zwarte top. Daaronder droeg ik nude pumps, waarvan 1 bleef haken tussen twee tegels op weg naar café Flinders. Mijn schoen stond op straat en ik liep verder met 1 blote voet, en Rick liep naast me. Toen ik begon te schelden en te tieren op de meest onvrouwelijke manier, was het ijs gebroken. Rick wist meteen wat voor vlees hij in de kuip had: Een tomboy vermomd in een vrouwelijk lichaam. Het contrast was nog mooier geweest als ik deze uber vrouwelijke date-jurk aan had gehad.

Ik denk dan ook zeker dat Rick deze jurk had kunnen waarderen. Op de tweede date droeg ik namelijk een paar hoge hakken en een stijlvolle rok met extreem hoge split (deze rok), en hij stond perplex. Ik geloof dan ook dat mannen, of ze nu houden van stoere, lieve, extraverte of introverte dames, hun dame zo nu en dan heel graag zien in een vrouwelijke jurk en hoge hakken.

Kortom, de benodigdheden voor een 1e date:

  • De perfecte date-jurk
  • Schoenen die vast zitten aan je voeten (!)
  • Een opgeladen telefoon als je door je bestie moet worden gered van een verschrikkelijke date
  • Tandenstokers bij een eet-date, om je kans op zoenen te vergroten
  • Pepermunt o.i.d., om je kans op een tweede keer zoenen te vergroten
  • Deodorant om je kansen in het algemeen te vergroten

Het is bewezen dat geur zeer bepalend is voor de eerste indruk. En ook al heb je 10 x Flowerbomb opgespoten, zweetlucht overtreft dit. En geloof mij dat je gaat zweten op je eerste date, ook al heb je de date in december. Ook in dit geval kies ik voor NIVEA Invisible Black & White deodorant. Oftewel, de deodorant tegen gele vlekken op witte kleding en witte strepen op zwarte kleding. Moet je je voorstellen dat er witte strepen zaten op deze mooie zwarte jurk. De hele powervibe van de outfit meteen down the drain. Nee, dank je!

Wil je deze jurk in actie zien? Zet vanavond om 17.45, 21.15, 00.00 of 01.00 uur je tv op Net5 voor de laatste aflevering van Elke dag een look!

SELF PORTRAIT jurk || ALDO schoenen (via sarenza) ||NIVEA Invisible Black & White deodorant || FABIENNE CHAPOT tas

 

outfit_firstdate12x outfit_firstdate22x outfit_firstdate32x outfit_firstdate42x outfit_firstdate52x outfit_firstdate62x

Een permanente blondine met de color extender van L’Oreal

Ik heb inmiddels alle kleuren van de regenboog gehad als haarkleur: Wit, rood, koper, bruin, zwart (!)… Ik heb hier vele conclusies uit kunnen trekken. Bijvoorbeeld dat van witblond naar bruin je haar groen maakt en dat rode tinten je haarkleur jaaarenlang een warme gloed blijven geven. Even wat inside-info van mij naar jou.

De belangrijkste conclusie die ik uit dit alles hebben kunnen trekken, is dat blond mij het beste staat. Vooral licht/as-blond en dat realiseer ik me elke keer weer als ik bij mijn kapster wegloop. Het grote nadeel is echter dat deze kleur snel vervaagd. En hoewel ik een middagje kapper heerlijk vind, heb ik niet zeeën van tijd en zakken vol geld. Dus ik had twee opties: Mijn haar donkerder, oftewel richting mijn eigen haarkleur of mijn haar thuis verven.

Dat laatste leek mij het beste, hoewel ik wel wat huiverig was. Want heel eerlijk, ik heb niet de kennis en de middelen in huis om een haar-disaster te voorkomen. Als onervaren haar-verver voelde ik me het beste bij een kwaliteitsmerk, oftewel L’Oréal Paris. En zo maakte ik kennis met het perfecte product voor mij: De color extender uit de L’Oréal Préférence haarkleurlijn.

De naam zegt het eigenlijk al, de color extender zorgt ervoor dat je haarkleur langer blijft zitten, namelijk zo’n 8 weken. Hoe? Als je merkt dat je haarkleur begint te vervagen (vaak na een week of 3) breng je de color extender aan op nat haar. Na 5-10 minuten spoel je het weer uit. Easy as that! En elke keer dat je kleur begint te vervagen kun je dit doen.

Oftewel, geen geknoei thuis met verven en geen dure bezoeken aan de kapper. En voor mij ook erg belangrijk, voor altijd de goede kleur haar!

L’ORÉAL PARIS Préférence color extender
ASOS cardigan
COSTES top
FAB BY FABIENNE shoes
FASHIONCHICK iphone case

loreal5 loreal4 loreal3 loreal2

Vaarwel Creators, Hallo Fashion Hoax

Welkom, welkom, welkom! Leuk dat jullie je weg hebben gevonden naar mijn nieuwe blog – ik voel me net zo’n over-enthousiaste presentatrice! Maar ja, ik ben natuurlijk ook heel blij om mijn nieuwe blog te mogen introduceren! Waarschijnlijk kom je hier via Creators of Desire, maar mocht je mijn afscheidspost nog niet hebben gelezen, dit is het verhaal achter de overgang en een stukje uit mijn persoonlijke leven.

Na 2 maanden kan ik jullie eindelijk vertellen dat ik na 3,5 jaar weg ga bij Creators of Desire. Nou ja eindelijk, dat klinkt als of het een opluchting is en dat is het zeker niet. Ik heb met veel plezier geblogd op Creators of Desire en ik vertelde dan ook met vochtige ogen aan Anouk dat ik toe was aan iets nieuws. Ik weet nog goed dat ze me in 2012 mailde met de vraag of ik interesse had in bloggen op Creators. Mijn reactie waren meerdere sprongen op bed, ik wist dat dit een super kans was voor een newbie blogger. En een mooie kans is het zeker geweest!

Het is pijnlijk om afscheid te nemen van iets waar je van houdt en om uit je comfort zone te stappen, maar ik voel dat dit het juiste ding is om te doen. Ik ben er al bijna een jaar mee bezig in m’n hoofd, dus ik ben blij dat het moment er eindelijk is. Dat is de ‘eindelijk’ die ik hierboven bedoelde 😉

Ik wou mijn nieuwe blog starten met een ‘bang’, maar er is niet zo veel “banging” aan mijn leven op dit moment. Ik twijfelde of ik dit met jullie zou delen, maar aangezien mijn nieuwe blog persoonlijker wordt is dit een goed begin. De zin hierboven “Het is pijnlijk om afscheid te nemen van iets waar je van houdt” heeft twee betekenissen in dit geval. Mijn vader is 1,5 week geleden overleden, hij had kanker. Dat is dus de reden waarom je lang niks van me hebt gehoord en waarom hier niet een vrolijke foto met 100 ballonnen bij is gepost. En ook de winacties om mijn nieuwe blog te vieren moeten nog even wachten.

Hoe ik er mee om ga? Ik wist dat het eraan zat te komen dus ik heb tijd gehad om er aan te wennen, hoewel je aan dit soort dingen absoluut niet kan wennen. Ik voel me bijvoorbeeld op dit moment een stuk slechter dan toen het 1,5 week geleden gebeurde. Rouwprocessen zijn raar… Ik probeer me te bedenken dat mijn vader nu geen pijn meer heeft en dat we een heerlijke laatste week hebben gehad met de familie, met veel verdriet, maar ook met veel gelach. Mijn vader en zijn vrouw zijn hier zo positief mee omgegaan, het zijn sterke en dappere mensen.

Dus dat gebeurt er allemaal, best veel he? Gelukkig ben ik as we speak onderweg naar Kopenhagen om met Esmee Fashion Week te veroveren. Een goede afleiding lijkt me 😉

Voordat ik ga, een kleine shout-out naar Mike die me heeft geholpen met deze site. En vergeet niet om mijn “nieuwe” blog op te slaan met mijn oude vertrouwde adres:

FASHIONHOAX.COM

 Lian